22 juill. 2005

Apologio de la krimo

Se nur unu kialo sufiĉus por abomeni (tutan) Usonon, mi abomenus ĝin pro rakonto de (kaj la kinfilmo) Hannibal. Tion mi diras ĉar miaopinie nacio en kiu oni (unu persono aŭ nur malmultaj homoj) povas eĉ pensi pri tia naŭziga rakonto (fikcia aŭ reala) vere meritas la abomenon. Mi povas nur taksi ĝin kiel ia apologio de la krimo. Tiu kinfilmo nur montras dekadencon de nacio kiu nun pardonu brutalecon kaj sovaĝecon de malsana menso. Ne gravas kiel vesti tion per kovrilo da filozofiaj aŭ psikologiaj pretekstoj. Por mi ne estas stranga konduto de Lecter Hannibal ĉar tiaj malsanaj homoj ekzistas en socio sed min miras kondutoj de Starling kaj ŝia admiro por tiu krimulo. Ja, oni sentas ke ĉiuj tiuj kiuj murdiĝas per Lecter meritas tion; ĉar oni nur devas kiel Starling ĝentile persekuti lin por ke li povu ĝentile eskapi. Tial du detektivoj Rinaldo Pazzi kaj Paul Krendler nepre meritas hororajn mortojn kaj oni eĉ povas simpatii kun Lecter por mortigi tiujn du malhonestajn detektivojn. Tiu filmo ĉefe montras kiel usona spektanto komencante admiri ĝentlemanajn rabistojn nun devigiĝas admiri (aŭ almenaŭ pardoni) beston kiel Hannibal. Feliĉe la fino de la kinfilmo (eskapo de Lecter) ankoraŭ estas multe pli milda ol la libro mem en kiu Lecter kaj Starling iĝas kunamantoj.

1 commentaire:

montamaristo a dit...

Teroro venas en malsamaj vestoj, kaj la plejmulto da homoj ne povas alfronti gxin.

Memoru ke tiu filmo nur estas fikcia.