14 juill. 2006

El Avesto (3)

Longtempe antaŭ en tiu ĉi blogo mi skribis tradukojn de du preĝoj el Avesto. Depost tiam mi ĉesis traduki tiun tekstaron ĉar mia vivokondiĉoj ŝanĝiĝis, mi havis malpli da tempo kaj ankaŭ ĉar por traduki aliajn partojn de Avesto mi bezonis al pli fidindaj fontoj. Nun mi havas pli bonajn kondiĉojn kaj povas pasigi vesperojn por legi kaj skribi. Bedaŭrinde mi ankoraŭ ne havas konsidereblajn fontojn sed mi havas kelkajn fidindajn tradukojn de Avesto al la angla. Finfine mi decidis daŭrigi tradukon de Avesto ĉar tiel ŝajnas ke neniu alia zoroastrano krom mi estas jam esperantisto (kaj mi ne esperas ke unu el miaj samreligianoj tre baldaŭ sufiĉe bone lernos la lingvon). Mi strebos fari tion laŭ miaj kapabloj pleje bone. Ankaŭ mi decidis unue traduki Gathaon (Gacao, Gatao) ĉar ĝi estas la plej grava parto de Avesto. Oni opinias ke ĝi estas diritaĵoj de Zoroastro mem (kvankam kelkaj el okcidentaj esploristoj dubas pri ekzisto de persono de la profeto) aŭ tre alproksimaj al liaj diritaĵoj. Ĉiuokaze lingve ĝi estas tre antikva kaj pli proksima al Sanskrito kompare kun la aliaj partoj de Avesto. Ankaŭ mi mem persone opinias ke ĝi sufiĉe bone spegulas esencan spiriton de la religio zoroastrismo. Mi grade, iom post iom kaj malrapide faros tiun tradukon kaj esperas ĝis fino de mia vivo fini ĝin. Dum mi skribos tradukojn de versoj de Gathao mi ankaŭ komentos pri ĝi, pri ĝiaj diversaj partoj kaj piednotos ĝiajn signifojn. Se legado de religiaj tekstoj enuigas vin bonvole pardonu min, sed mi sentas devon rilate tradukadon de tiuj ĉi tekstoj.

Jen la unua kanto de la unua parto (Ahunavajiti) de Gathao :

Ĝia transskribo per la esperanta alfabeto :
Ahja jasa nemangha ustanazastu rafezrahja manje-uŝ mazda pa-urvim spentaĥja aŝa vispeng ŝjaocana vanghe-uŝ ĥratum mananghu ja ĥŝneviŝĉa ge-uŝĉa urvanem.

Ĝia traduko :
Mazdao, ho la plej saĝa! mi preĝas vin kun levitaj manoj. Unue mi petas subtenon tra antaŭenrigardanta mensostato. Mi preĝas povi agadon laŭ la virto kaj pensadon laŭ la saĝeco. Tiel mi povu alporti ĝojon al la animo de la kreita universo.

Tio povas esti esenco de ĉiuj preĝoj en mazdaismo. Tie oni ne petas pri riĉeco, prospero aŭ feliĉo sed pri kapablo por povi agadon laŭ la virto (Aŝa – mi antaŭe estas skribinta pri ĝi) kaj pensadon laŭ la saĝeco. Aliflanke tion oni petas por alporti ĝojon al tuto de la universo.

El Avesto (1), (2).

P.S: Mi decidis plu ne skribi transskribon de versoj per la persa alfabeto ĉar ĉiuokaze la nuntempa alfabeto de la persa lingvo (kiu estas varianto de la araba alfabeto) ne taŭgas por la avestaj voĉoj. Estus pli bona se mi povus skribi la transskribojn per la internacia fonetika alfabeto sed bedaŭrinde mi ne konas ĝin kaj ne estas lingvisto.

2 commentaires:

Mari-elen a dit...

Saluton, Becxjo,
cxu eble povas esti ke
- la manoj estas etenditaj (kaj ne strecxataj) ?
- vi petas (por akiri ion) kaj ne demandas (fari demandon por ricevi respondon).
Kion vi opinias ?

becxjo a dit...

Bedaurinde vi pravas!