 Post demando de Tonyo mi volis skribi ion pri la lastatempa decido de la irana registaro pri uzado de la vorto pizza. Sed tion mi ne kapablas. Ne nun! Nun mi estas ege malĝoja kaj furioza. Mi ankoraŭ ne estas alkutimita al mortoj de la lasta konflikto en Mezoriento. Mi estas malĝoja kaj kiam mi estas malĝoja mi ne povas filozofii pri amo, skribi pri volupto aŭ pensi pri scienco. Kiam mi estas malĝoja mi povas blasfemi, diri maldecajn vortojn, krii kaj plori (kaj mi nun iam ploras). Ja eble por vi lastatempaj mortoj estas Collateral Damage dum konflikto inter bonuloj kaj malbonuloj. Eble ili estas nur homaj ŝirmiloj kiujn oni devas trapasi por atingi fifarantojn sed por mi ili ankoraŭ estas homoj. Mi ne povas skribi ĉar se mi skribus miaj skribaĵoj plej verŝajne ofendus iujn el vi. Kaj mi ne povas ree pardonpeti. Pro tio mi preferas nun silenti. Eble post kelke da tempo tiuj mortoj ankaŭ por mi iĝas kutimaj tiel kiel ĉiutagaj mortoj en Afganio aŭ en Irako nun estas. Tiam mi ankaŭ eble revenos al mia kutima skribado, sed ne nun! foto Copyright © Reuters |
COPYLEFT
Fluo de blogeroj
Kiel vi atingis la falsan nocion ke viaj koleraj, blasfemaj, plorantaj skribajxoj pli ofendus onin ol la trankvilajxoj?
Fakte pli placxus min ke iu filozofo nun kriadas, ploradas, kaj exc blasfemadas ol nauxzige predikadi (kiel kutime). En iu lasta blogo vi insultis la "elektitojn de Dio", do vi tiom pruvis ke vi ja kapablas blasfemi (kaj poste pardonpeti). Nun vi rifuzas komenti la gxustan vort-devenon por pico, tamen antauxe zorge konsilis onin inter la gxustaj kaj malgxustaj elektoj kiel literari Hizbolaon. Strange malsama trakto cxu? Kiam vi insultos Islamon?
Verdire, viaj blasfemoj ne suficxas...