14 oct. 2006

El Avesto (5)

Post relative longa interrompo jen traduko de la tria kanto de la unua parto (Ahnavajiti) de Gathao :

Ĝia transskribo per la esperanta alfabeto :
Je vo aŝa ufjani manasĉa vohu apa-urvim mazdamĉa ahurem ja-ibiju ĥŝacremĉa agĵa-onvam-nem varedaiti armaitiŝ a-moi rafedhari zaveng ĝasata.

Ĝia traduko :
Ho Mastro de la saĝeco (Dio), la Virto kaj la Bona Penso, nun por honori vin mi eldiru kantojn kiujn ĝis nun neniu estas jam dirinta. Povas esti ke pere de memfido kaj Sereneco ni atingu la Boncelan Potencon. Ho Ĉiopova, akceptu niajn preĝojn, aspirojn kaj donacu al ni ĝojon kaj feliĉon.

ZoroastroEn tiu ĉi verso, aldone al la jam priparolitaj konceptoj, Aŝa (la Virto) kaj Vohumana (la Bona Penso), oni ankaŭ konatiĝas kun du aliaj konceptoj de Mazdaismo; Armaiti (la spirita sereneco, memregado kaj porbona sindediĉado) kiu estas necesa por atingo de Ĥŝacra (aŭ ĥaŝacra) kiu estas boncela potenco kaj kapablo por regi super la aferoj. Tiu verso diras ke ne per kolera, senprokrasta kaj maltrankvila reago sed sereneco, memregado kaj sindediĉado eblas atingi potencon, kapablon por regi super la aferoj kaj efiki. La koncepto ĥŝacra ankaŭ estas tradukita kiel la dia regno. Ŝajne tiun koncepton la legantoj jam konas pro influo de la kristana literaturo sed mi devas averti la legantojn ke religiaj konceptoj de la abrahamaj religioj ne ĉiam tute kongruas la ŝajne samsignifajn konceptojn en la neabrahamaj religioj (budhismo, hinduismo, ŝintoismo, konfuceanismo kaj zoroastrismo).

El Avesto (4), (3), (2), (1).

Aucun commentaire: