31 déc. 2006

Fino de tirano

Sadamo kaj Rumsfeld
Jen fino de alia tirano. Oni ekzekutis Sadamon. Kaj mi kiel iranano ne povas esti malĝoja pro tio. Li nepre meritis treege severan punon. Oni diras elekti la ekzekutdaton ĉe la festo Gorbano (grava islama festo) estis saĝa elekto per la iraka registaro por malpliigi danĝeron de tumultoj. Oni diras, ke estas saĝe daŭrigi proceson dum longa tempo sed kiam oni kondamnis la tiranon al ekzekutiĝo la punon oni devis plej rapide realigi por malhelpi ĝiajn maldeziratajn konsekvencojn. Oni diras ke pluvivado de Sadamo estis minaco kontraŭ establiĝo de novnaskita demokratio en Irako. Malgraŭ tio ĉio, mi ankoraŭ ne komprenas kial tiom da hasto por ekzekuti lin. Ĉu tio iel ajn helpos establiĝon de sekureco en Irako? Ĉu Prezidento Bush ne faris tion por gajni batalon por la publika opinio en Usono? Eble nun ĉe la sojlo de nova jaro usonanoj pli ol ĉiuj aliaj nacioj konsoliĝos aŭdante la novaĵon pri ekzekutiĝo de Sadamo. Tamen krimoj de la tirano ĉefe ne okazis kontraŭ ili. Sadamo neniam planis ataki al ilia lando. Li neniam planis teroristan atakon kontraŭ usonanoj. Ni, irananoj kaj ankaŭ kuvajtanoj travivis liajn krimojn. Usonanoj neniam suferis venenajn armilojn de Sadamo (tiujn venenajn gasojn Usono mem donis al li por uzi kontraŭ la islama respubliko en Irano). Neniu usonano vundiĝis de irakaj mustarda gasoVX-gaso sed irakaj kurdoj kaj iranaj soldatoj jes (Mi estas certa pri tio ĉar mi servis kiel oficiro por defendo kontraŭ kemiaj, biologiaj kaj radioaktivaj armiloj en armeo kaj tie mi per mi mem vidis efikojn de tiaj armiloj sur ambaŭ kurdoj kaj irananoj kaj mi estas certa ke Sadamo havigis tiajn armilojn al si per helpo de Usono - 100% mi estas certa pri tio). Ja! Jen fino de alia tirano en la mondo kaj strange ankoraŭ doloro kaj sufero estas tie.

P.S: Hieraŭ kaj hodiaŭ la ĵurnalisto Robert Fisk en du tre bonaj artikoloj (ĉi tie kaj tie) en la ĵurnalo Independent rememorigas kiel Sadamo estis diktatoro kreita de Usono mem.

28 déc. 2006

Mi kaj fakstudo

Mia hororo de dissekcado
Pri mia profesia vivo, la destino ludis strangan ludon kun mi. Ekde junaĝo mi suferas je ia formo de hematofobio. Tio signifas ke vidi vundon, sangon aŭ misformitajn karnojn animalajn aŭ homajn povas konduki min ĝis sojlo de sveno. Ekzemple mi memoras kiam en la kinfilmo Terminator homaspekta roboto volis eligi sian difektitan okulon (tio ne spektiĝis en la filmo) kaj nur montriĝis ke unu gluto da (supozeble artefarita) sango falas en akvon de lavujo, spektinte tion mi perdis konscion. Pro tiu difekto mi ĉiam evitis studbranĉojn kiuj enhavis biologiajn kursojn aŭ iel traktis vivosciencojn. Eble ankaŭ pro tiu kialo mi neniam tentiĝis studi medicinon aŭ aliajn profesiojn rilatajn al la vivaĵoj (mi ankaŭ evitis la t.n. prihomajn sciencojn kiel ekonomio, literaturo kaj sociologio ĉar mi ne kapablas parkerigi citaĵojn, datojn, nomojn kaj eventojn).

Feliĉe mi rapide interesiĝis pri la fiziko (kaj kontentige komprenis ĝin kaj la matematikon). Unue mi ŝatis studi la nuklean fizikon. Min precipe interesis tiu branĉo de la fiziko kiu traktas fuzion kaj Tokamakojn (rusa vorto por unu tipo da aparatoj en kiuj fuzio povas okazi). Bedaŭrinde ĉe la fino de licenciaj studoj iuj absurdaj kialoj malhelpis min eniri tiun branĉon de la fiziko. Alternative mi elektis la aplikatan optikon kaj por magistriĝo studis ĝin. Mi estis ĝoja ke studonte tiun sciencan branĉon mi neniam plu devigiĝos vidi, studi kaj trakti karnon, histon kaj sangon!

Tiu supozo de mi ne estis ĝusta kaj la destino volis ion alian por mi. Enveninte Kanadon mi trovis postdoktoriĝan laboron en branĉo de la medicina fiziko. Feliĉe nun mia hematofobio estas multe malpli severa kaj eĉ antaŭnelonge ni iris al la medicinan fakultaton de la universitato de Toronto kaj tie vizitis dissekcitajn korpopartojn de homoj (ili estis en vitraj ujoj sed kelkajn jarojn antaŭ eĉ tion mi certe ne povis toleri). Pli feliĉe mia laboro ankoraŭ ĉefe temas pri la optiko kaj mi ankoraŭ laboras kun laseroj, lensoj, reflektiloj k.s. Eble pli poste sen uzi altnivelajn sciencajn lingvaĵojn mi pli priskribos kion diablan mi faras kaj pri kio mi esploras.

24 déc. 2006

Feliĉan novan jaron

Ĝojan Kristnaskon
Jen denove Kristnasko kaj komenco de alia (kristana) jaro; ĉi-jare nur en unu lingvo (t.e. Esperanto) mi ŝatas esprimi miajn plej sincerajn bondezirojn por karaj amikoj kaj legantoj de ĉi tiu blogo. Gajan kristnaskon kaj feliĉan, prosperan kaj plenaman (ankaŭ plenamoran) novan jaron 2007 por vi.

Por plurlingvaj bondeziroj vi povas ankoraŭ rigardi blogeron de la nova jaro 2006.

22 déc. 2006

Imperioj en Nova Mondo

Lastatempe unu dilemo de mia vivo estas tio, ke ĉu mi rajtas aprezi librorecenzon sen esti leginta la recenzitan libron mem? Ĉu mi rajtas pretendi, ke mi estas lerninta ion pri temo de iu libro se mi estas nur leginta (supozeble) bonan recenzon pri ĝi? Tio ne estas demando estigita pro pigreco aŭ kaŭze de sibaritismo. Mi neniam rezignas legadon de dikaj libroj aŭ longaj tekstoj. Tamen iam bona recenzo estas ĉio kion mi povas havigi al mi. Iam bedaŭrinde ne eblas aĉeti libron aŭ prunteprenis ĝin. Tiam ĉu mi rajtas konsideri recenzon kiel instrua legindaĵo sendepende de la libro mem?

Antaŭnelonge mi legis bonan recenzon verkitan de Anthony Pagden pri la libro “Imperioj de la Atlantika Mondo: Britio kaj Hispanio en Ameriko 1492-1830” (ang. Empires of the Atlantic World: Britain and Spain in America 1492-1830Yale University PressISBN 0300114311). La libro mem estas verko de Sir John Huxtable Elliot, unu el la plej elstaraj historiistoj en nia tempo kaj profesoro de historio en la universitato Oksfordo (ang. Oxford). Dirinte tion ĉio, mi bone konscias, ke mi ne estas leginta la 546 paĝan libron mem sed nur iun tri paĝan recenzon pri ĝi. Do bonvole ne konsideru tiun ĉi skribaĵon kiel librorecenzo sed nur kiel raporteto por prezenti ĝin kaj ĝian tre interesan temon.

Kio estas tiom ekscitanta pri la libro kaj ĝia recenzo? Ili temas pri kompara studo de la historio de du regnoj establitaj per Britio kaj Hispanio en Ameriko. Kaj tio estas interesa (almenaŭ por mi) ĉar probable povas priklarigi diferencojn kiujn hodiaŭ oni observas inter la norda kaj suda partoj de la kontinento. Oni lernas ke la diferencoj ne ekzistis nur kaŭze de politika sinteno sed ili ankaŭ devas serĉiĝi tra la ekonomio, arto, jursistemo, religio, scienco kaj literaturo de la tiamaj du eŭropaj koloniantaj potencoj. Ĉe la sojlo de la moderna epoko Hispanio (pli ĝuste imperio komuna al Hispanio kaj Portugalio. Historiistoj nomas ĝin la Iberia Regno sed ankaŭ oni konas ĝin kiel Katolika Monarkio) estis vasta lando kun multetna, ĉefe agrikultura kaj katolika socio dum Britio estis ne tiom vasta (inter limoj de insuloj) kun kreskanta proto-industria sektoro kaj ĉefe protestanta. Krom tiuj diferencoj ekde la origina lando, la du rivalaj potencoj renkontis malsamajn kondiĉojn en la Nova Mondo. En la sudo, hispanaj alvenintoj alfrontiĝis al prosperaj, potencaj kaj organizitaj komunumoj kiuj vivis en grandaj urbaj strukturoj. Kvankam tiuj imperioj kiujn hispanoj nomis Azteko kaj Inkao ne estis vere tiaj barbaraj civilizacioj kiujn Cortés kaj Pizarro ĉiam volis ŝajnigi ege fortaj kaj fanfaroni pri ilia konkero, tamen ili neniel similis al malfortegaj neorganizitaj grupoj da indiĝenoj al kiuj alfrontiĝis la britoj en la nordo. Hispanoj en la sudo trovis tion por kiu ili estis irinta tien; valoraj metaloj. Kontraste al tio, britoj (kaj francoj) el la nordo revenis kun relative malplenaj manoj (en tiu parto de la kontinento estis riĉeco sed ne oro kaj arĝento).

Almenaŭ pri Ameriko, dum Hispanio klopodis preventi eniron de judoj kaj maŭroj en novajn landojn, Britio neeltenanta diversecon sur sia origina lando tamen kuraĝigis partoprenon de tie persekutitaj malplejmultoj en la aventuroj de la Nova Mondo. Aliflanke tiu mem novaj loĝantoj en la nordo enkondukis hierarĥion en kiu angladevena koloniisto situis en la pinto. Ili adaptis sklavismon, difinis liniojn inter blanka kaj nigra kaj sukcese preventis miksiĝon kun la indiĝena populacio. En la sudo, hispanoj grandskale geezdigis indiĝenojn kaj tio kreis la grandan populacion de mestizoj, mulatoj kaj “zambos”. Tiel dum en la sudo, multetnaj socioj rapide formiĝis la nordo malgraŭ ĉiaj ondoj da almigrado eĉ ankoraŭ estas pli proksima al politika kulturo de sia blankhaŭta, puritana kaj ĉefe angla origino.

Por mi estis interesa lerni kiel en la nordo britaj envenantoj agis plie kiel setlantoj dum en la sudo hispanoj agis kiel konkerantoj. La dek tri kolonioj en la nordo konsideris sin kiel persekutitaj en la origina lando do la nova situacio por ili estis progreso. En la sudo, hispanoj rigardis la novan landon kiel premio por iberoj. Latina Ameriko restis ege lojala al la origina lando (la unuaj ribeloj por sendependiĝo okazis kiam Hispanio estis grandparte sub regado de Napoleono kaj ĝia nura laŭleĝa suvereno vivis en ekzilo) dum Nord-Ameriko estis preta por komenci sian propran vojon (kaj en 1776 deklaris militon kontraŭ Georgo la Tria). Sendependiĝo de Usono estis reago de socio konsistanta el komercantoj liberpensantaj. Dum en la sudo ligoj kun la origina lando estis multe pli kompleksaj kaj firmaj.

La plej interesa parto de mia legado estis alfrontiĝo al tiu demando ke kio okazus se Henrio la Sepa akceptus financi ekspedicion de Kolumbo? Kio okazus se oro kaj arĝento trovita en la Nova Mondo anstataŭ flui al Hispanio fluus al Britio? Kiel estus nia mondo hodiaŭ se tio okazus? Tiuj demandoj por mi estas interesaj kaj pensigaj.

18 déc. 2006

Militservo kaj sinjorinoj

Princo William kaj fraŭlino Middleton
Hieraŭ unu el novaĵoj estis oficiriĝo de la angla princo William. Du aferoj estis tre menciitaj; unue ĉu li ankaŭ devas kiel aliaj oficiroj servi en danĝeraj lokoj (kiel Irako aŭ Afganio kie la brita armeo nuntempe batalas)? Due estis intereso pri ĉeesto de Fraŭlino Middleton en la ceremonio. Ĉi tie eĉ unu TV-novaĵkanalo estis lipleginta ŝin dum ŝi asertis "Lia uniformo - armea uniformo de la princo - plaĉas al mi, ĝi - li en uniformo - estas tre alloga".
Ja! Tio veras ke multaj sinjorinoj allogiĝas al viroj en uniformo. Mia patrino ankaŭ ofte rakontis ke kiam ŝi estis juna fraŭlino, ŝi kaj ŝiaj samaĝulinoj allogiĝis al uniformvestitaj armeanoj (precipe oficiroj - interese mia patro pro prisanaj kialoj estis sendevigita pri la milita servo). Mi tamen estis sana kaj post fini miajn studojn devis servi en la armeo. En Irano tiuj kiuj havas universitatajn diplomojn militservas kiel oficiroj. Do post ses monatoj da trejnado mi iĝis unuaranga leŭtenanto (la plej alta rango por tiuj kiuj servas la devigan militan servon sed ne dungiĝas en la armeo). Armeo donis al ni uniformojn kaj mia uniformo ne bone sidis sur mia korpo! Fakte neniu el tiuj malmultekostaj uniformoj bone sidis sur niaj korpoj. Mi en tiu uniformo aspektis aĉege. Multaj el miaj amikoj elspezis monon por aĉeti pli belajn uniformojn (eble por konservi ian oficiran prestiĝon) sed mi estis tiom senentuziasma pri militservo ke ĝis ĝia fino mi uzadis tiun horore malbelan uniformon. Ankoraŭ mi ne komprenas kion iuj sinjorinoj travas alloga en (armeaj) uniformoj.
Insigno de unuaranga leŭtenanto en la irana armeoKun tiuj tri steloj sur mia ŝultro mi estis unuaranga leŭtenanto.

17 déc. 2006

Trafa leĝo

La probableco de tio ke en diskuto komparo kun Hitleronazioj okazu estas rekte proporcia kun longeco de tiu diskuto.
Regulo de Godwin

El Avesto (7)

Jen alia traduko de Avesto.

Unue ĝia transskribo per la esperanta alfabeto:
Aŝa kat cvo daresani manasĉa vohu vaedemno gatumĉa ahuraji seviŝtaji sera-oŝem mazdaji ana macra maziŝtem va-uro-imajidi ĥrafstra hizva.

Ĝia traduko:
Kiam uzante la Bonan Penson mi trovos vojon de la Virto? Kaj kiam per obeado de la konscienca voĉo mi atingos la saĝecon? Kiam mi povos ĝui estadon ĉe la Plej Saĝa? Povas esti ke per pensigaj vortoj kaj elokventa parolo mi gvidu fifarantojn al pli bona vojo.

Obeante la Bonan Penson, Zoroastro deziras percepti kaj kompreni vojon de la virto (Aŝa). Zoroastro ankaŭ esperas ke nur per diaj vortoj konvinki pri kaj gvidi al pli bona sinteno homojn, eĉ tiujn kiuj ne ĉiam sekvas la bonecon. En ĉi tiu verso ni konatiĝas kun la koncepto, Seraoŝa, kiu signifas internan voĉon kiu vokas pri moralaj elektoj, konsciencon. En pli novaj partoj de Avesto, kie en la religiaj tekstoj anĝeloj aperas, ĝi iĝas la zoroastra ekvivalento de Gabrielo. Mia familia nomo Soruŝian ankaŭ estas derivaĵo de tiu vorto.

15 déc. 2006

Esperanto kaj malpli grandaj lingvoj

Esperanto-tago

Ni decidis en la 15-an de decembro kiu ankaŭ estas Esperanto-Tago blogistoj skribu blogeron pri lingvaj temoj en du lingvoj; ilia nacia lingvo kaj en Esperanto. Ĉar en mallonga teksto ne eblas skribi pri ĉiuj aspektoj de lingvaj aferoj, mi decidis skribi nur pri unu el tiuj ĉi aspektoj.

Eble vi estas jam konstantintaj ke ĝenerale (sed ne ĉiam kaj ne senescepte) la bonaj tradukoj tiel kreiĝas ke la tradukisto tradukas tekston el lingvo kiun li/ŝi estas lerninta duagrade al sia denaska lingvo kiun tre bone superregas kaj lia/ŝia ĉiutaga interna dialogo okazadas en ĝi. Malofte eblas trovi ekzemplon kontraŭ tiu direkto.

Notinte tion, oni komprenas kiel estas malfacila por nacioj kies lingvoj estas malpli disvastigitaj kontribui elformadon de la tutmonda kulturo kaj prezenti siajn valorajn kulturaĵojn al la mondo. Ĝis kiam perslingvanoj devas atendi aperon de persono kiel Fitzgerald por ke li interesiĝu pri iu anguleto de la persa literaturo (pri Fitzgerald tiu anguleto estis Robaoj de Ĥajamo) tiam pere de konsiderinda traduko prezentu tiun anguleton al siaj samlingvanoj?

Por la unua fojo Esperanto ebligas ke oni traduku en direkto inversa de la supera normo. Oni povas kun sufiĉe malgranda peno kaj dum relative mallonga tempo tiel lerni Esperanto ke li/ŝi povas akcepteble traduki tekston de sia denaska lingvo al ĝi. Kun helpo de Esperanto parolantoj de malpli grandaj lingvoj povas prezenti siajn literaturan kaj kulturan trezorojn al parolantoj de aliaj lingvoj. Tiel ili povas efike kontribui en formado de pli bunta kaj pli justa tutmonda kulturo. Aliflanke en lernado kaj uzado de Esperanto ne ekzistas diferenco inter diversaj nacioj kaj tio mem garantias ke diversaj nacioj kontribuu komunan heredaĵon de la homara kulturo laŭ siaĵ meritoj kaj kapabloj kaj ne pro avantaĝoj kiujn ili havas pro superregado de sia denaska lingvo super la aliaj nacioj. Kompreneble scii Esperanton ne forigas neceson de talento kaj literatura scio, sed almenaŭ ĝi forigas la lingvan barilon. Vi povas trovi esperantlingven tradukitajn ekzemplojn de poemoj de perslingvaj poetoj ĉi tie, tie, tie kaj tie.
بنا بر این شد که در روز ١٥ دسامبر که روز اسپرانتو است هر وبلاگ نويسی مطلبی به دو زبان يکی زبان مادری اش و ديگری زبان بين المللی اسپرانتو در باره زبان ومسائل مربوط به آن بنويسد. از آنجايی که در نوشته ای کوتاه پرداختن به همه جنبه های زبان ممکن نيست من تصميم گرفتم در نوشته پايين فقط به يکی از جنبه های مربوط به زبان بپردازم.

همانگونه که شايد شما هم مشاهده کرده باشيد به طور عمومی (اما نه هميشه و بی استثنا) ترجمه های قابل اعتنا و ماندگار چنين پديد می آيند که مترجم متنی را از زبانی که به نحو دست دوم فرا گرفته به زبان مادری خود که به آن تسلط دارد و زبان گفتگو درونی روزمره اوست ترجمه می کند. به ندرت مي توان موردی در خلاف این جريان مشاهده کرد.

با توجه به این موضوع برای فرهنگ های متکی به زبان های کمتر گسترده بسيار دشوار است که در فرايند فرهنگ سازی جهانی مشارکت کرده و آثار با ارزش خود را به سخن گويان زبانهای ديگر معرفی کنند. تا چه هنگام فارسی زبانان بايد منتظر باشند تا کسی مانند فيتزجرالد پيدا شده به گوشه ای از ادبيات فارسی (در مورد فيتزجرالد رباعيات خيام) علاقه مند شده آن را از طريق ترجمه ای در خور اعتنا به هم زبانان خود معرفی کند؟

برای نخستين بار اسپرانتو این امکان را فراهم آورده تا مترجم در خلاف جهت مذکور حرکت کند. در اسپرانتو جريان ترجمه در هر دو جهت به سادگی امکان تحقق دارد. شخص مي تواند با صرف زمان و انرژی اندک به سطحی از تبحر و تسلط دست يابد که بتواند متنی را از زبان مادری خويش (که به آن مسلط است) به نحو قابل قبولی به اسپرانتو ترجمه کند. با کمک اسپرانتو سخن گويان زبان های کمتر گسترده می توانند گنجينه های فرهنگی و ادبی خود را به سخن گويان زبان های ديگر معرفی کرده در فرايند ساخت فرهنگ جهانی رنگارنگ تر و عادلانه تری مشارکت جويند. از سوی ديگر در به کار گيری زبان اسپرانتو هيچ ملتی را بر ملت ديگری ارجحيت نيست و همين تضمينی است که همه ملل بر پايه توانايی ها و شايستگی های واقعی خود در شکل گيری ميراث مشترک فرهنگ بشری شرکت کنند و نه به دليل مزيتهايی که استيلای زبان ملی شان به آنان ارزانی کرده. البته واضح است که دانستن اسپرانتو لزوم داشتن ذوق و سواد ادبی ترجمه را مرتفع نمی کند اما لااقل سد تسلط بر زبان را از ميان بر می دارد. شما می توانيد ترجمه هايی از اشعار شاعران پارسی زبان به اسپرانتو در اینجا٬ اینجا٬ اینجا٬ و اینجا بيابيد

13 déc. 2006

Silente trinku vinon

Ĥajjamo - Behzado
Gaje mi pasis preter taverno
Vidis mi ebrian maljunulon tenantan botelon da vino
"Ĉu vi ne timas Dion, ho maljunulo?", mi riproĉis lin
Li respondis, "kompato estas dia sinteno, silente trinku vinon".

Happily I walked with the tavern down the line
Passed an old drunk, holding a bottle of wine
"Do you not fear God?" was reproach of mine
said, "Mercy is God’s sign, in silence I wine and dine."
Poemo de Ĥajjamo. La miniaturo pentrita de Majstro Behzad (ang. Hossein Behzad).

12 déc. 2006

Konferenco

Tio estas la plej trafa frazo pri konferenco kies celo estas neado de okazo de la Holokaŭsto:
Multaj irananoj devas miri ke kial ili rajtas nei okazon de la Holokaŭsto sen puniĝi, sed ne demandi pri agadoj de siaj propraj ŝtatestroj sen riski malliberiĝon.
Many Iranians must be wondering why they have the right to deny the Holocaust with impunity, but not to question their own leaders without risking jail.
Inter la partoprenantoj oni trovas David Duke, eksa membro de Ku-Kluks-Klano (kaj kredanto je supereco de la blanka raso). Ĉi tie oni povas legi franclingvan leteron de Mahmoud Al-Safadi la palestinano ekse malliberigita per Israelo kontraŭ tia (kaj ĉia) neado de la Holokaŭsto.

P.S: En Esperanto ĉu oni devas skribi holokaŭsto, la holokaŭsto aŭ Holokaŭsto (aŭ kiel la angla la Holokaŭsto)?

11 déc. 2006

Laŭdinda iniciato

Tiu reta paĝo de lingva kritiko estas nova komenco por vivo de Esperanto sur la reto. Mi opinias ke krom ĝiaj meritoj rilate sian propran temon (kiu estas lingvistiko) ĝi estas modelo imitenda por agado rilate aliajn temojn. Ĝi estas tre bona modelo por krei literaturan retpaĝon esperantlingvan (kiu povas anstataŭiĝi anstataŭ la baldaŭ malaperonta Fonto). Ĝis nun al mi tiel ŝajnis ke ĝi volas esti kombinaĵo de retaj blogoj kaj ordinaraj malpli flekseblaj kaj pli prizorgataj retpaĝoj. Oni povas aldoni pli seriozan redaktadon kaj prizorgadon de enhavoj al ĝi sed samtempe permesi ian liberecon por kontribuo kaj komentado por fari tiun modelon tute adekvata por reta literatura revuo esperantlingva. Mi revas pri aplikado de sama modelo por priscienca revuo esperantlingva sur la reto. Jam wordpress permesas enmetadon de matematikaj formuloj en ambaŭ formatoj MathML kaj LaTeX al HTML. Bedaŭrinde mi ankoraŭ ne bone konas ĝin kaj aliflanke ankoraŭ ne vidas seriozan kontribuon de aliaj pri sciencaj agadoj en Esperanto.

10 déc. 2006

Rakonto de tiu knabineto

Ŝima Kalbasi (ang. Sheema Kalbasi) estas irandevena poetino trovinta azilon ekster tiu lando kaj nun loĝanta en Usono. Mi trovis ŝin saĝega virino kaj mi estas certa ke ŝi ankaŭ estas ege kompetenta patrino. Tiun ĉi blogeron de ŝi mi trovis menciinda.
Hodiaŭ kiam ni estis eksteren iu knabeto kriis al ŝi … kaj ŝi kuris al mi plorante … mi diris al ŝi; “kiam li (aŭ ĉiu alia) krias al vi diru ke tio ne plaĉas al vi, aŭ diru lin ke tie estas sufiĉe de spaco por ke vi ambaŭ ludu aŭ vi ankaŭ kriu al li…cetere vi scipovas tekvondon! kaj vi kapablas defendi vin” Mi ankaŭ diris al ŝi ke ŝi iam devas sole alfronti problemojn. Ĉiuokaze pliposte kiam ni pasis apud iu vendejo de Victoria Secret, ŝi demandis ĉu ŝi povas havi mamzonon. Ni iris en la vendejon kaj demandis iun vendistinon tie. La vendistino demandis la etan knabinon: kiom da aĝo vi havas? La etulino respondis: mi estos kvinjara ĉe la venonta marto. La vendistino ridetis kaj diris: Tio estas ja trafa demando…nu mi pensas ke vi ankoraŭ havas kelketajn da jaroj antaŭ bezoni unu el ilin.
Preter tio la usona esperantisto Steven Brewer helpis traduki poemojn de s-ino Kalbasi en Esperanto kaj ŝi estas metinta unu el tiujn tradukojn en sia retpaĝo de poemaro “Echoes in Exile”.

9 déc. 2006

Ĉu iu scias?

Est-ce que quelqu'un sait comment on peut recevoir cette chaîne télé de france24 à Toronto?
Ĉu iu scias kiel oni povas ricevi tv-programojn de france24 en Toronto?
Bedaŭrinde mi ne havas alireblecon al satelitaj elsendoj kaj devas uzi kablotelevidajn programojn.

7 déc. 2006

Demando-respondo

- Ĉu vi ne estas islamano?
- Laŭ mia rabeno ne.
- Ho vere? Ĉu vi havas rabenon?!
- Jeees! Mi ostaĝprenis lin!!


Ŝerco de Pejvand Ĥorsandi


P.S: Mi ne scias pri Esperanto sed en la angla lingvo la verbo "to have" povas ankaŭ signifi kredon je io. Ekzemple "I have a god - mi kredas je iu dio". Ĉu ne?

Lingvo de revemuloj

Hodiaŭ kaptis mian atenton tiu ĉi diskuto en la dissendolisto soc.culture.esperanto. Ĝi temas pri taksebla nombro de esperantistoj en diversaj landoj. Unue estas interesa la komento de Bertilo Wennergren pri fidindeco de enketoj en kiuj oni pritaksas sian propran lertecon rilate scipovon de iu lingvo (ekzemple la angla). Mi estas certa ke mia scipovo de la franca lingvo estas pli bona ol tiu de la angla. Sed ĉu mi bone scipovas la francan? Mi forte dubas tion.

Tie bedaŭrinda kaj stranga afero estis tiu atesto ke kelkloke oni malfavoras mencion de scipovo rilate Esperanton en vivresumoj kaj dum laborintervjuoj! Mi mem en mia vivresumo por serĉi postenon en Kanado menciis Esperanton inter la lingvoj kiujn mi scipovas (la persa, franca kaj angla). Reagoj al tio estis interesa kaj preskaŭ ĉiam kun spira sono Hmmmm. Sed pli interesa estis neinteresiĝo de multaj pri ĝi. Kontraŭe al tia sinteno ĉiufoje kiam oni legis ke mi estas pasinta tempon en Stokholmo li aŭ ŝi tuj demandis ĉu mi scipovas la svedan. Jes Esperanto ne estas tre utila por trovi laboron sed se ĝia scipovo ne interpretiĝus kiel revemo kaj idealismo kaj tial ne malhelpus trovi laboron praktikan estus pli bona!

P.S: Mi ĉiam miras pro la entuziasmo de esperantistoj por prilingvaj debatoj. En sama dissendolisto, debato pri surogataj skribsistemoj ĝis nun estas alloginta 31 reagojn. Tiu nombro por diverstemaj interŝanĝoj de tiu listo estas relative granda. Ĉu esperantistoj neniam laciĝas de tiom da debatoj, diskutoj kaj disputoj pri supersignoj kaj surogataj skribsistemoj? Kiam ili komencos uzi Esperanton por skribi pri aliaj aferoj krom Esperanto mem?

4 déc. 2006

Lasta tentiĝo de Besuo!!

Mi estas ĉiam nerezistopova alfronte al elektronikaj umiloj. Kiam mi eniras vendejon de elektronikaj aparatoj mi iĝas kiel 8-jara infano en vendejo de ludiloj (aŭ tiu de bombonoj). Mi plejofte elektas kaj aĉetas la plej bonajn aparatojn kiuj ekzistas en la merkato.

Kvankam mi nun havas ege malpezan tekkmputilon Dell Latitude D400 (nur inter 2 kaj 3 kilogramoj) sed lastatempe mi pli kaj pli tentiĝas aĉeti tiun tabuletan komputilon Stylistic ST5100 de Fujitsu. Ĝi estas garnita per la procezilo Duoblkora Intel je kadenco 1.2 GHz kaj pezas malpli ol 2 Kg. Nura problemo estas tio ke ĝi kostas ĉirkaŭ 3000 dolaroj kaj mi nuntempe ne povas elteni ĝian koston. Sed mia espero estas ŝpari monon kaj aĉeti ĝin. Kiam? Mi ne scias.