28 mai 2008

El Avesto (17)

Estas tempo por prezenti alian tradukon de Gathao. Tio estas la kvara verso de la ĉapitro 29 de ĝia unua parto. Unue ĝia transskribo per esperanta alfabeto:

Mazdo sahvare ma-iriŝto ja-zi vavereoi pairi-sicit daevaiŝĉa maŝjaiŝĉa jaca vareŝaite aipi-sicit, hvo viciro ahuro aca-ne anghat jaca hvo vasat.

Kaj poste ĝia traduko:

Mastro de saĝeco (Dio) plej bone scias tion kiun en pasinteco estas farintaj adorantoj de Diablo, kaj tion kiun estonte ili faros. Dio mem estas la lasta juĝanto, kaj ni estu akceptantoj de lia volo.

En tiu ĉi verso, oni avertas, ke Dio scias pri pasinteco kaj estonteco. Ke li mem estas la lasta juĝanto kaj tial ni devas lasi al li solvon de problemoj. Sed ĉu tio ĉio kongruas kun sprito de zoroastrismo. Jam en traduko de alia verso mi diris, ke laŭ mazdaismo, homoj en la universo ludas gravan rolon elektante inter Bono kaj Malbono. Do ĉu ne estas stranga lasi solvon de problemoj al Dio? Fakte tiu verso trovas sencon se konsideri, ke ĝin esprimas Aŝa-o (daŭrigo de la antaŭa verso). Same kiel Aŝa ne konas savanton por la mondo, li inklinas lasi decidon al Dio. Ne forgesu, ke tiu parto de Gathao prezentas dramatigajn scenojn de kosmaj eventoj.

Arkivo de tradukoj de Avesto.

Aucun commentaire: