4 déc. 2008

El Avesto (21)

... kaj jen traduko de la oka verso el la ĉapitro 29 de la unua parto (Ahnavaiti) de Gathao. Unue ĝia transskribo per la esperantlingvaj literoj:

aem moi ida je-ne aevo sasno guŝata zaratuŝtro spitamo, hvo ne mazda vaŝti aŝaiĉa carekerectro sravajenĝo hjat hoi hudemem djai vaĥezrahja.

Ĝia traduko estas:

Mi konas nur unun kiu estas aŭskultinta niajn preceptojn; li estas Zoroastro Spitama. Li estas la nura kiu deziras prezenti vojon de la virto per siaj kantoj apoteozaj. Tial elokventa parolo estu donacita al li.

Kiel ni en la antaŭa verso vidis, Dio demandis la Bonan Penson (Vohumana), pri ebla savanto de la kreitaĵaro. La respondo estas tio, ke tie estas nur unu persono kiu estas aŭskultinta/aŭskultanta (sekvi, obei) preceptojn diajn. Tiu persono estas Zoroastro. En tiu ĉi verso ankaŭ la klanonomo de Zoroastro kiu estas Spitama kaj signifas "blanka", menciiĝas. Fine por ebligi sukceson de Zoroastro rilate konatigadon de vojo de la virto, la Bona Penso, sugestas, ke Dio donu elokventan parolkapablon al Zoroastro (ne armeon, fortan korpon, tranĉantan glavon, k. s.).

Arkivo de tradukoj de Avesto.

Aucun commentaire: