11 sept. 2010

Tre freneza vojaĝo de mi

Certe unu el malmultaj metodoj por ricevi adekvatan impreson pri enorma vasteco kaj mirinda geografia diverseco de Usono estas forlasi aviadilon kaj surtere vojaĝi en tiu lando. Pasintsemajne kiam en Usono kaj Kanado ambaŭ estis longa semajnfino (aldone al sabato kaj dimanĉo, lundo ankaŭ estis feritago) mi ĝuste faris tion. Unuflanke mi intencis konservi mian aŭtomobilon kaj eviti aĉeton de unu alia aŭtomobilo en Usono. Aliflanke tie estis restinta iom de mia havaĵo kiun pro ĝia pezo mi ne kapablis aviadile kunporti. Tial dimanĉe mi flugis al Toronto kaj sabate matene metante mian havaĵon en kofrujon de la aŭtomobilo, konduktis ĝin direkte al Usono. Mi envenis Usonon tra la ponto ĉielarko. Tiu ponto konektas la urbon Niagaro en kanada flanko al samnoma urbo en la usona flanko en la ŝtato Novjorko.

Povra oficisto de la enlanda sekureco kaj protekto de la landlimo estis tute konfuzita kiam mi diris, ke mi intencas viziti la urbon Buffalo kaj post tio iri al Kansaso. Li nekredeme demandis, kiel vi deziras atingi Kansason. Fakte tiu punkto estis pli malbona por atingi centron de Usono. Estas preferinde iri tra la urbo Ĉikago sed tion mi ne sciis. Mi pensas, ke li devas esti iomete certigata pri tio, ke mi ne estas freneza, kiam li estas trovinta satelitan lokomontrilon (GPS) en mia aŭtomobilo. Ĉiuokaze li permesis ke mi pasu kaj tiel mia vojaĝo en Usono komenciĝis. Mi trapasis kvin ŝtatojn kaj konduktis la aŭtomobilon je distanco ĉirkaŭ 1800 kilometroj.

Unue pro eraro mi funkciigis opcion de la satelita lokomontrilo, pro kiu ĝi ne proponu ĉefvojojn. Tial la unua parto de mia vojaĝo estis tra malpli uzataj vojoj. La nordaj partoj de la ŝtatoj Novjorko, Pensilvanio kaj Ohio proksimaj al la Grandaj Lagoj estas ege belaj kun multaj arbaroj. En tiu parto de la vojaĝo mi por la unua fojo en mia vivo vidis realan amiŝon kiu iris sur sia ĉaro. Post la urbo Cleveland en la ŝtato Ohio, mi iris al la urbo Columbus kaj kiam atingis ĝin estis jam vespero. Tial mi tranoktis tie. Veturi en la ŝtato Ohio ŝajnis al mi plezura, eble ĉar mi ankoraŭ ne estis laca. Post Ohio oni devas pasi tra la ŝtatoj Indianio, Ilinojso kaj Misurio por fine alveni al Kansaso. La grandaj urboj sur tiu vojo estas Indianapolis (en la ŝtato Indianio, Sankta Luiso kaj Kansaso en la ŝtato Misurio). Kvankam la granda urbo Ĉikago estas en la ŝtato Ilinojso sed por vojaĝi al Kansaso mi devis veturi en sudo de la ŝtato kaj ne trapasis ĝin. Jen kelkaj rimarkoj pri tiu ĉi veturvojaĝo de mi en Usono.

  • Antaŭe mi ofte pensis, ke kial usonanoj ne tiom zorgas pri resto de la mondo. Nun, mi komprenas, ke ilia lando mem estas granda kvazaŭ kiel iu mondo kaj zorgi pri sorto de homoj en aliaj partoj de tiu lando mem por iuj devas esti grandega strebado.
  • Nun mi komprenas, kiel malgranda parto de la usona populacio kiu zorgas pri agrikulturo povas ne nur nutri tuton de la usona populacio sed ankaŭ eksporti siajn manĝaĵojn al granda parto de la mondo. Eblas veturi dum duonhoro je rapido 120 kilometrojn hore kaj apud la vojo vidi teritorion de nur unu farmbieno. Tio precipe en la ŝtatoj Ilinojso kaj Misurio okazis pli ofte.
  • Almenaŭ kiam mi trapasis ilin, ambaŭ riveroj Misisipo kaj Misuro estis brunaj. Pasi tra ponto sur la rivero Misisipo precipe estis ege impresa. Mi memoris pri rakonto de Huckleberry Finn.
  • Nur veturante tiom longan distancon nun mi komprenas, ke ĉefvojoj estas buĉejoj de kiom granda nombro da animaloj. Kadavrojn de ĉia speco de animaloj eblas vidi apud kaj iam eĉ meze de ŝoseoj kaj ĉefvojoj inter urboj.

Aucun commentaire: