29 janv. 2011

Sanfrancisko

Mi ne scias kialon, sed grandaj urboj pli plaĉas al mi. Mi ŝatas svarmon da homoj sur trotuaroj. Mi ŝatas malgradajn vendejojn ĉe la strata nivelo kun iliaj vitrinoj direkte al preterpasantoj. Kompare al universitata urbo kiel Lawrence, Sanfrancisko estas tia granda urbo. Urbo kun bonaj kaj malbonaj aspektoj de ĉiuj grandaj urboj. Kun trafluanta nokta vivo, pakita aro da konstruaĵoj kaj granda nombro de aŭtomobiloj kiuj iras kaj venas. Urbo kun granda nombro de senhejmuloj, persistaj almozpetantoj kaj malpuraj anguloj sur siaj stratoj. Post kelkaj monatoj da loĝado en Lawrence, vojaĝo al Sanfrancisko estis reviviginta!

Kompare al Kansaso, Sanfrancisko estas liberala urbo kaj tio estis alia fakto kiu ege plaĉis al mi. Post postlasi la neĝokovritan flughavenon de Kansaso, travivi printempan temperaturon de Sanfrancisko eĉ se nur por kelketaj tagoj estis alia ĝojiga afero. La konferenco estis sukcesa kaj mi prezentis rezultojn de laboroj kiujn mi estis farinta en Kanado. Unu afero estis la nombro de partoprenantoj kiuj jam uzis malgrandegajn tabuletajn (ekz. iPad) aŭ ultra-porteblajn komputilojn. Apud ili mi hontis uzi mian (kompare) pezan porteblan komputilon!

Kiel mi antaŭvidis, pro programo de la konferenco mi ne sukcesis viziti vizitindajn lokojn de la urbo. Tamen tie estis nur unu loko kiun mi devis nepre viziti. Bordo de Pacifiko. Kiam mi estis en Eŭropo mi ne trovis fortunon por viziti havenojn ĉe bordo de Atlantiko. Tamen tiutempe unufoje mi partoprenis konferencon en Moroko. Tiel kaj tie ok-naŭ jaroj antaŭ mi staris ĉe bordo de Atlantiko kaj pensis, ĉu iam mi povos transiri tiun ĉi oceanon. Tempo tiom longe pasis kaj nun mi estis staranta ĉe bordo de alia oceano. Ĉi-foje tamen mi estis staranta tie kaj pensis pri mia tre longa vojaĝo de Tehrano ĝis bordo de Pacifiko. Tiumomente dum venteto el la oceano karesis mian vizaĝon mi komencis senti ĝojeton sed samtempe lacecon de tiu longa aventuro.

Aucun commentaire: