23 févr. 2011

Pri revolucioj

Revolucioj plu ne ekscitas mian intereson. Nun al mi plu estas evidenta, ke foreskapo de despotoj aŭ/kaj forfalo de diktaturoj ne necese heroldos pliboniĝon de situacio. Kialo de tiu pesimismo mia estas eventoj kiujn mi mem senpere travivis kiel dek jara knabo ĉe la islama revolucio en Irano en 1979. Mi ankoraŭ klare memoras, ke tiutempe kiel multaj tutkore esperis pli bonajn tagojn kaj pli liberan landon. Rezulto de tiu revolucio estis establiĝo de teokratio pli terura ol regno de la despota Ŝaho. Nun pli ol 30 jaroj de tiu revolucio pasas kaj mi ankoraŭ ne vidas pretecon por ŝanĝo en plejmulto de irananoj. Ankoraŭ se oni renversus la islaman respublikon mi ne estas certa, ke oni ne anstataŭigus ĝin per alia horora politika reĝimo. Mi persone preferas gradajn ŝanĝojn en socio tra longdaŭra edukado.

Estas eraro taksi ĉiujn de la lastatempaj eventoj en la mezoriento kaj norda afriko similaj, samaj aŭ klasifiki ilin sub nur unu kategorio. En Tunizio tumultoj okazis ĉefe celante al protesti kontraŭ korupteco de la reganta aparato (kaj malbona ekonomia situacio). En Egiptio oni deziris ŝanĝon kaj korupteco ankaŭ ludis rolon. En Libio tamen tumultoj estas konflikto inter diversaj triboj. En Barejno konflikto estas inter sunaista registaro kaj ŝjaistoj (du malsamaj branĉoj de islamo).

Konsekvenco de tiuj tumultoj ankaŭ estos malsamaj. En Tunizio, Egiptio kaj Barejno regantoj amikaj al la okcidento forfalis aŭ alfrontiĝas al defioj. Ankoraŭ oni ne certe scias, ke kiuj fortoj formas estontajn potencojn en tiuj ĉi landoj. En Libio registaro ne tiom ŝatata de la okcidento alfrontiĝas al problemoj. Bedaŭrinde en neniu el tiuj landoj edukado kaj kulturo, formas gravajn partojn de kialoj por protestoj. Sed religio (islamo) ludas kaj ludos gravan rolon en disvolviĝo de eventoj.

Aucun commentaire: