26 avr. 2011

Sen iuj emocioj

Unu el diversaj temoj de sciencfikciaj verkaĵoj (kiel ĉefa aŭ ne ĉefa temo) estas priskribo de teraj aŭ eksterteraj vivestuloj kiuj pro evoluo pli granda ol tiu de nuntempaj homoj plu ne estas sub influo de emocioj. Ekzemplon de tio oni ekzemple trovas en vulkananoj en la tv-serio ’star trek’. La ideo laŭ kiu emocioj konduktas al misjuĝado ne estas io nova kaj havas originon en la filozofia skolo de ’stoikismo’. Tamen en multaj el sciencfikicaj verkaĵoj aŭtoroj deziras komprenigi, ke ĝuste niaj emocioj faras nin homoj kaj sen emocioj (ofte amo kaj afableco) la humana vivo plu ne eblas.

Mi kiam ne pensas pri problemoj de mia esplora laboro ofte amuziĝas pensi pri plano de fikciaj rakontoj en mia penso. Mi ofte faras fikciajn personaĵojn kaj provas disvolvi planon de rakonto surbaze de impresoj kiujn mi estas ricevinta. Antaŭ nelonge mi pensis, ke kio okazas se iu specio ne perdas t.n. bonajn emociojn kiel amo, simpatio, afableco sed tiujn emociojn kiujn oni povas konsideri malbonaj (kolero, ĵaluzo, abomeno k.s). Fakte estis ege malfacila pensi pri fikcia mondo en kiu loĝantoj ne estas sub influo de tiaj emocioj sed finfine post tiu pensa eksperimento mi opinias, ke tiuj emocioj (konsiderataj malbonaj) ankaŭ estas parto de nia humaneco kaj nia humaneco sen ili ne estas kompleta. Kion vi pensas? Ĉu vi povas pensi pri fikcia mondo en kiu loĝantoj sen influo de tiaj emocioj fartas pli bone?

Aucun commentaire: